முந்தைய பாகம்: இதோ, நீ சொஸ்தமானாய்
இயேசு கிறிஸ்து தன்னுடைய ஊழியத்தின் இறுதி நாட்களில் கேட்ட கேள்விகளில் ஓன்று தான் "பகலுக்கு 12 மணிநேரம் இல்லையா?" என்பது, இதில் என்ன விசேஷம் என்றால், இஸ்ரவேல் தேசத்தில், வருடத்தில் ஒரே ஒரு நாள் தான், பகலில் சரியாக 12 மணி நேரம் வெளிச்சம் இருக்கும், அது மார்ச் மாதத்தின் மத்தியில் வருகிறது, எப்படியெனில், குளிர் காலத்தில் 10 மணி நேரம் வெளிச்சம் இருக்கும், ஆனால், வெயில் காலத்தில் அதிக பட்சமாக ஒரு நாளைக்கு 14 மணி நேரம் வெளிச்சம் இருக்கும், இதற்கு மத்தியில், அதாவது இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்ட பஸ்காபண்டிகைக்கு, சரியாக நான்கு வாரங்களுக்கு முன்பு, ஒரே ஒரு நாள் சரியாக 12 மணி நேரம் வெளிச்சம் இருக்கும், அன்று கர்த்தர் கேட்டது தான் "பகலுக்குப் பன்னிரண்டு மணிநேரம் இல்லையா?" என்பது - 7.அதன்பின்பு அவர் தம்முடைய சீஷரை நோக்கி: நாம் மறுபடியும் யூதேயாவுக்குப் போவோம் வாருங்கள் என்றார். 8.அதற்குச் சீஷர்கள்: ரபீ, இப்பொழுதுதான் யூதர் உம்மைக் கல்லெறியத் தேடினார்களே, மறுபடியும் நீர் அவ்விடத்திற்குப் போகலாமா என்றார்கள். 9.இயேசு பிரதியுத்தரமாக: பகலுக்குப் பன்னிரண்டு மணிநேரம் இல்லையா? ஒருவன் பகலிலே நடந்தால் அவன் இந்த உலகத்தின் வெளிச்சத்தைக் காண்கிறபடியினால் இடறமாட்டான். 10.ஒருவன் இரவிலே நடந்தால் தன்னிடத்தில் வெளிச்சம் இல்லாதபடியினால் இடறுவான் என்றார் - யோவான் 11:7-10
இப்பொழுதும், மார்ச் மாதத்தின் மத்தியில் எருசலேமுக்கு சென்றால், ஒரே ஒரு நாள் சரியாக காலை 5:45 மணிக்கு சூரியன் உதயமாகி, சாயங்காலம் 5:45 மணிக்கு அஸ்தமனம் ஆகிறதை பார்க்கலாம், இதில் என்ன விசேஷம் என்றால், அப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில், சூரிய அஸ்தமன நேரத்தில், நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து, பெத்தானியா என்கிற கிராமத்தில் மரித்த லாசருவை உயிரோடு எழுப்பினார்.
ஆனால், அன்று காலை நேரத்திலோ, இயேசு கிறிஸ்து, பெத்தானியாவிலிருந்து 50 கிமீ தொலைவிலிருக்கும் ஒரு இடத்தில் இருந்தார், அதற்கு காரணம், யூதர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவை தேவாலயத்தில், கல்லெறிந்து கொலை செய்யப்பார்த்தது தான் - 39.இதினிமித்தம் அவர்கள் மறுபடியும் அவரைப் பிடிக்கத் தேடினார்கள், அவரோ அவர்கள் கைக்குத் தப்பி, 40.யோர்தானுக்கு அக்கரையிலே முன்னே யோவான் ஞானஸ்நானங்கொடுத்துக் கொண்டிருந்த இடத்துக்குத் திரும்பிப்போய், அங்கே தங்கினார் - யோவான் 10:37-40
அங்கிருந்து பெத்தானியாவுக்கு வர 12 மணி நேரம் ஆகும், மேலும், அந்நாட்களில், சூரியன் அஸ்தமிக்கும் முன்பு கல்லுகளும் விஷ ஜந்துக்களும் நிறைந்த வனாந்திரத்தை கடந்து பயணத்தை முடிப்பது அவசியமாய் இருந்தது, அப்படியானால் சீஷர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவுடன் 12 மணி நேரம் தொடர்ந்து நடந்தால் தான் சூரியன் அஸ்தமிக்கும் முன்பு பெத்தானியாவுக்கு செல்ல முடியும்.
இப்படியாக இயேசு கிறிஸ்து, பெத்தானியாவிலிருந்து 12 மணி நேர தூரத்திலுள்ள ஒரு இடத்தில் இருந்ததை அறிந்து கொண்டால் தான், லாசருவை உயிரோடு எழுப்பின அற்புதத்திலுள்ள மற்ற ரகசியங்களை புரிந்துக்கொள்ள முடியும்.
முதலாவதாக, மரியாளும் மார்த்தாளும், தன் சகோதரனாகிய லாசருவின் மரண போராட்டத்தை கர்த்தரிடம் சொல்ல ஒரு ஆளை அனுப்பினார்கள், அந்த ஆள் 12 மணி நேரம், அதாவது ஒரு பகல் முழுவதும் நடந்து இயேசுவிடம் அதை அறிவித்திருப்பான் - 1.மரியாளும் அவள் சகோதரியாகிய மார்த்தாளும் இருந்த பெத்தானியா கிராமத்திலுள்ளவனாகிய லாசரு என்னும் ஒருவன் வியாதிப்பட்டிருந்தான். 2.கர்த்தருக்குப் பரிமளதைலம் பூசி, தன் தலைமயிரால் அவருடைய பாதங்களைத் துடைத்தவள் அந்த மரியாளே; அவளுடைய சகோதரனாகிய லாசரு வியாதியாயிருந்தான். 3.அப்பொழுது அவனுடைய சகோதரிகள்: ஆண்டவரே, நீர் சிநேகிக்கிறவன் வியாதியாயிருக்கிறான் என்று சொல்ல, அவரிடத்திற்கு ஆள் அனுப்பினார்கள் - யோவான் 11:1-3
உதாரணத்திற்கு வெள்ளிக்கிழமை காலை லாசருவின் மரணபோராட்டத்தை அறிவிக்க புறப்பட்டவன், அன்று இரவு தான் கர்த்தரிடம் அதை அறிவித்திருப்பான், அதன் பின்பு சனிக்கிழமை காலை அங்கிருந்து புறப்பட்டு சனி கிழமை இரவு தான் பெத்தானியாவுக்கு திரும்பி வந்திருப்பான், அதாவது லாசரு மரித்து அடக்கம் செய்யப்பட்ட பின்பு தான், மார்த்தாள் மற்றும் மரியாளிடம் வந்து, லாசருவின் வியாதி மரணத்துக்கு ஏதுவானதல்ல, அதனால் அவன் சீக்கிரத்தில் சுகவிடுவான் என்று கர்த்தர் சொன்னதாக சொல்லி இருப்பான், இந்த செய்தி மார்த்தாள் மரியாளின் இருதயத்தை எவ்வளவாய் நொறுக்கிருக்கும் - 4.இயேசு அதைக் கேட்டபொழுது: இந்த வியாதி மரணத்துக்கு ஏதுவாயிராமல் தேவனுடைய மகிமை விளங்குவதற்கு ஏதுவாயிருக்கிறது; தேவனுடைய குமாரனும் அதினால் மகிமைப்படுவார் என்றார். 5.இயேசு மார்த்தாளிடத்திலும் அவளுடைய சகோதரியினிடத்திலும் லாசருவினிடத்திலும் அன்பாயிருந்தார். 6.அவன் வியாதியாயிருக்கிறதாக அவர் கேள்விப்பட்டபொழுது, தாம் இருந்த இடத்திலே பின்னும் இரண்டுநாள் தங்கினார் - யோவான் 11:4-6
தன் சகோதரன் மரித்து அடக்கம் செய்யப்பட்ட பின்பு, தாங்கள் நம்பியிருந்த கிறிஸ்து, "அவன் மரிப்பதில்லை" என்று சொல்லியனுப்பிய செய்தி அவர்கள் விசுவாசத்தை எவ்வளவாய் பாதித்திருக்கும்? அதனால் தான் வேதாகமம் சொல்லுகிறது, கர்த்தர் இரண்டு நாள் கழித்து அதாவது திங்கள் காலை புறப்பட்டு அன்று சாயங்காலம் வந்தபோது, லாசரு அடக்கம் பண்ணப்பட்டு நான்கு நாள் ஆகிவிட்டது என்று, அதாவது வெள்ளிக்கிழமையே லாசரு மரித்து அடக்கமும் முடிந்திருந்தது.
14.அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: லாசரு மரித்துப்போனான் என்று வெளிப்படையாய்ச் சொல்லி; 15.நான் அங்கே இராததினால் நீங்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களாகிறதற்கு ஏதுவுண்டென்று உங்கள்நிமித்தம் சந்தோஷப்படுகிறேன்; இப்பொழுது அவனிடத்திற்குப் போவோம் வாருங்கள் என்றார். 16.அப்பொழுது திதிமு என்னப்பட்ட தோமா மற்றச் சீஷர்களை நோக்கி: அவரோடேகூட மரிக்கும்படி நாமும் போவோம் வாருங்கள் என்றான். 17.இயேசு வந்தபோது அவன் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டு நாலுநாளாயிற்றென்று கண்டார் - யோவான் 11:14-17
மார்த்தாள் தம்மைச் சந்தித்த இடத்திலே இருந்தார்
தன் சகோதரனின் மரணமும், சகோதரனின் அடக்கம் முடிந்த பின்பு, அவன் மரிக்கப் போவதில்லை என்று கர்த்தரிடம் இருந்து வந்த செய்தியும், மார்த்தாளுக்கு கர்த்தர் மேல் ஒரு நம்பிக்கையற்ற சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தியிருந்தது, அவளுடைய இருதயத்தில் இயேசு ஒரு சாதாரண ஆளாகத்தான் காணப்பட்டார், அதனால் தான் கர்த்தரை தேவன் என்று அறிக்கை செய்வதற்கு பதிலாக, நீர் தேவனிடத்தில் கேட்டுக்கொள்ளுவதெதுவோ அதை தேவன் உமக்குத் தந்தருளுவார் என்றாள்.
அவள் கர்த்தர் மேல் விசுவாசம் வைக்க தன்னுடைய இருதயத்தை சீர்படுத்தவில்லை, அதனால் 12 மணி நேரம் நடந்து பெத்தானியாவின் வாசல் வரை வந்த கர்த்தர், கிராமத்துக்குள் வராமல், அங்கேயே நின்றுவிட்டார் - 17.இயேசு வந்தபோது அவன் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டு நாலுநாளாயிற்றென்று கண்டார். 18.பெத்தானியா ஊர் எருசலேமுக்குச் சமீபமாய் ஏறக்குறைய இரண்டு மைல் தூரத்திலிருந்தது. 19.யூதரில் அநேகர் மார்த்தாள் மரியாள் என்பவர்களுடைய சகோதரனைக் குறித்து அவர்களுக்கு ஆறுதல் சொல்லும்படி அவர்களிடத்தில் வந்திருந்தார்கள். 20.இயேசு வருகிறார் என்று மார்த்தாள் கேள்விப்பட்டபோது, அவருக்கு எதிர்கொண்டுபோனாள்; மரியாளோ வீட்டிலே உட்கார்ந்திருந்தாள். 21.மார்த்தாள் இயேசுவினிடத்தில் வந்து: ஆண்டவரே, நீர் இங்கேயிருந்தீரானால் என் சகோதரன் மரிக்கமாட்டான். 22.இப்பொழுதும் நீர் தேவனிடத்தில் கேட்டுக்கொள்ளுவதெதுவோ அதை தேவன் உமக்குத் தந்தருளுவாரென்று அறிந்திருக்கிறேன் என்றாள். 23.இயேசு அவளை நோக்கி: உன் சகோதரன் உயிர்த்தெழுந்திருப்பான் என்றார். 24.அதற்கு மார்த்தாள்: உயிர்த்தெழுதல் நடக்கும் கடைசிநாளிலே அவனும் உயிர்த்தெழுந்திருப்பான் என்று அறிந்திருக்கிறேன் என்றாள். 25.இயேசு அவளை நோக்கி: நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன், என்னை விசுவாசிக்கிறவன் மரித்தாலும் பிழைப்பான்; 26.உயிரோடிருந்து என்னை விசுவாசிக்கிறவனெவனும் என்றென்றைக்கும் மரியாமலும் இருப்பான்; இதை விசுவாசிக்கிறாயா என்றார். 27.அதற்கு அவள்: ஆம், ஆண்டவரே, நீர் உலகத்தில் வருகிறவரான தேவகுமாரனாகிய கிறிஸ்து என்று நான் விசுவாசிக்கிறேன் என்றாள். 28.இவைகளைச் சொன்னபின்பு, அவள் போய், தன் சகோதரியாகிய மரியாளை ரகசியமாய் அழைத்து: போதகர் வந்திருக்கிறார், உன்னை அழைக்கிறார் என்றாள். 29.அவள் அதைக் கேட்டவுடனே, சீக்கிரமாய் எழுந்து, அவரிடத்தில் வந்தாள். 30.இயேசு இன்னும் கிராமத்துக்குள் வராமல், மார்த்தாள் தம்மைச் சந்தித்த இடத்திலே இருந்தார் - யோவான் 11:17-30
மரியாள் அவர் பாதத்தில் விழுந்து
ஆனால் மரியாளின் இருதயத்தில், இயேசு தெய்வமாக இருந்தார், இயேசுவை கண்டவுடன் அவரின் பாதத்தில் விழுந்து, தேவனுக்குரிய கணத்தை செலுத்தினாள், இப்படியாக மரியாளின் செயல் இயேசுவை தெய்வம் என்று எல்லோர் முன்பும் அறிக்கையிட்டது, மார்த்தாள் சந்தித்த இடத்திலே நின்று கொண்டிருந்த கர்த்தரை கிராமத்துக்குள்ளாக அழைத்து வந்தது - 31.அப்பொழுது, வீட்டிலே அவளுடனேகூட இருந்து அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லிக்கொண்டிருந்த யூதர்கள், மரியாள் சீக்கிரமாய் எழுந்துபோகிறதைக் கண்டு: அவள் கல்லறையினிடத்தில் அழுகிறதற்குப் போகிறாள் என்று சொல்லி, அவளுக்குப் பின்னே போனார்கள். 32.இயேசு இருந்த இடத்தில் மரியாள் வந்து, அவரைக் கண்டவுடனே, அவர் பாதத்தில் விழுந்து: ஆண்டவரே, நீர் இங்கே இருந்தீரானால் என் சகோதரன் மரிக்கமாட்டான் என்றாள். 33.அவள் அழுகிறதையும் அவளோடேகூட வந்த யூதர்கள் அழுகிறதையும் இயேசு கண்டபோது ஆவியிலே கலங்கித் துயரமடைந்து: 34.அவனை எங்கே வைத்தீர்கள் என்றார். ஆண்டவரே, வந்து பாரும் என்றார்கள். 35.இயேசு கண்ணீர் விட்டார் - யோவான் 11:31-35
மரித்தவனுடைய சகோதரியாகிய மார்த்தாள்
"நாறுமே, நாலுநாளாயிற்றே" என்று சொன்ன மார்த்தாளுக்கு, கொடுக்கப்பட்ட பெயர் தான் "மரித்தவனுடைய சகோதரியாகிய மார்த்தாள்" என்பதாகும், அதே சமயத்தில், கர்த்தர் வந்த பின்பு சந்தேகப்படாமல் இருந்த மரியாளோ ஒன்றுமே சொல்லவில்லை - 36.அப்பொழுது யூதர்கள்: இதோ, இவர் அவனை எவ்வளவாய்ச் சிநேகித்தார் என்றார்கள்! 37.அவர்களில் சிலர்: குருடனுடைய கண்களைத் திறந்த இவர், இவனைச் சாகாமலிருக்கப்பண்ணவும் கூடாதா என்றார்கள். 38.அப்பொழுது இயேசு மறுபடியும் தமக்குள்ளே கலங்கிக் கல்லறையினிடத்திற்கு வந்தார். அது ஒரு குகையாயிருந்தது; அதின்மேல் ஒரு கல் வைக்கப்பட்டிருந்தது. 39.இயேசு: கல்லை எடுத்துப்போடுங்கள் என்றார். மரித்தவனுடைய சகோதரியாகிய மார்த்தாள் அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, இப்பொழுது நாறுமே, நாலுநாளாயிற்றே என்றாள். 40.இயேசு அவளை நோக்கி: நீ விசுவாசித்தால் தேவனுடைய மகிமையைக் காண்பாய் என்று நான் உனக்குச் சொல்லவில்லையா என்றார். 41.அப்பொழுது மரித்தவன் வைக்கப்பட்ட இடத்திலிருந்த கல்லை எடுத்துப்போட்டார்கள். இயேசு தம்முடைய கண்களை ஏறெடுத்து: பிதாவே, நீர் எனக்குச் செவிகொடுத்தபடியினால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன். 42.நீர் எப்பொழுதும் எனக்குச் செவிகொடுக்கிறீர் என்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஆனாலும் நீர் என்னை அனுப்பினதைச் சூழ்ந்துநிற்கும் ஜனங்கள் விசுவாசிக்கும்படியாக அவர்கள்நிமித்தம் இதைச் சொன்னேன் என்றார். 43.இவைகளைச் சொன்னபின்பு: லாசருவே, வெளியே வா என்று, உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிட்டார். 44.அப்பொழுது, மரித்தவன் வெளியே வந்தான். அவன் கால்களும் கைகளும் பிரேதச் சீலைகளினால் கட்டப்பட்டிருந்தது, அவன் முகமும் சீலையால் சுற்றப்பட்டிருந்தது. இயேசு அவர்களை நோக்கி: இவனைக் கட்டவிழ்த்துவிடுங்கள் என்றார் - யோவான் 11:36-44
மரியாளின் விசுவாசத்தின் பலன்
மரியாள் இயேசுவின் பாதத்தில் விழுந்தது ஒரு சாதாரணமான விஷயம் கிடையாது, அது அங்கிருக்கிற எல்லோருக்கும் இயேசுவை தெய்வம் என்று அறிக்கை செய்வதாக இருந்தது, அதனால் தான் குறிப்பாக மரியாளிடத்தில் வந்திருந்து இயேசு செய்தவைகளைக் கண்டவர்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களானார்கள் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது - அப்பொழுது மரியாளிடத்தில் வந்திருந்து, இயேசு செய்தவைகளைக் கண்டவர்களாகிய யூதர்களில் அநேகர் அவரிடத்தில் விசுவாசமுள்ளவர்களானார்கள் - யோவான் 11:45
அடுத்த பாகம்: மூன்றுநாளாய்ச் சாப்பிட ஒன்றுமில்லாதிருக்கிறார்கள்